ქალაქ ბათუმში 2022 წლის 25–26 აგვისტოს გამართულ კონცერტებზე წარმოდგენილი იყო მსოფლიოს ცნობილი კომპოზიტორების მრავალფეროვანი პროგრამა. კონცერტებზე შესრულებული ნაწარმოებები სპეციალურად იყო არანჟირებული სოლისტების მიერ: ქეითი მაჰანი (ფორტეპიანო, აშშ) და საბინე გროფმაიერი (კლარნეტი, გერმანია).
თბილისში 2022 წლის 17 სექტემბერს საქართველოში პირველად შესრულდა გლორია კამპანერის საავტორო პროექტი „ასტორი", რომელიც ასტორ პიაცოლას 100 წლის იუბილეს მიეძღვნა.
ფესტივალის სპეციალური სტუმარი იყო მსოფლიოში ცნობილი მწერალი და მუსიკის კრიტიკოსი ალესანდრო ბარიკო.
საიუბილეო თარიღთან დაკავშირებით გამოიცა წიგნი „მუსიკის ზეიმი".
ლიანა ისაკაძე უკვე 3 წლის ასაკში გახდა მუსიკოსი - მან თავისით ისწავლა დაკვრა როიალზე და კომპოზიცია. ვიოლინო კი მას სრულიად შემთხვევით ერგო - 7 წლის ლიანა ფორტეპიანოს განხრით გამოცდის ჩაბარების დღეს ავად შეიქნა, რის გამოც ერთი კვირის შემდეგ მოუხდა ვიოლინო აეღო ხელში. იგი პროფ. ლეო შიუკაშვილის მოსწავლე გახდა.
3 თვის შემდეგ იგი უკვე მსმენელის წინ უკრავდა. 9 წლის ლიანას აკომპანიმენტს სახელმწიფო ორკესტრი უწევდა, ხოლო 10 წლის მევიოლინე უკვე სოლო კონცერტით წარსდგა მსმენელის წინაშე. კონკურსის ჟიურის თავმჯდომარე დავით ოისტრახი იყო.
12 წლის ასაკში მას 1 პრემია მიენიჭა ამიერკავკასიის მევიოლინეთა კონკურსზე. 14 წლის ლიანა მუსიკოსთა საკავშირო კონკურსზე 2 პრემიით დაჯილდოვდა. დ. ოისტრახის დაჟინებითი მოთხოვნით გამოცდების გარეშე მიღებული იქნა მოსკოვის სახელმწიფო კონსერვატორიაში. 1974 წელს ამსტერდამში დავით ოისტრახი მოულოდნელად გარდაიცვალა.
ლიანა ისაკაძის ვიდეო, რომელიც 1960-იან წლებშია გადაღებული. კადრები საქართველოს პირველი არხის „ოქროს ფონდში" ინახება
1965 წელს 18 წლის ლიანამ პარიზში „გრან პრი" და 1 პრემია მოიპოვა. 1970 წელს პ.ჩაიკოვსკის სახელობის საერთაშორისო კონკურსის ლაურეატი გახდა მოსკოვში (3 პრემია). 1970 წლიდან 1994 წლამდე ლიანა ისაკაძე მოსკოვის სახელმწიფო ფილარმონიის სოლისტი იყო.
1964-1981 წლებში იგი უკრავდა სტრადივარიუსის ვიოლინოზე. 1965 წლიდან იგი როგორც სოლისტი და დირიჟორი წარმატებით ატარებს კონცერტებს ევროპის პრესტიჟულ დარბაზებსა და ცნობილ ფესტივალებზე.
ტელემუზეუმი ლიანა ისაკაძე, 1960-იანი წლების ჩანაწერი
1988 წელს ვენაში შედგა ლიანა ისაკაძისადმი მიძღვნილი ფესტივალი. მისი საანსაბლო პარტნიორები იყვნენ: გიდონ კრემერი, მაქსიმ ვენგეროვი, იუსტუს ფრანცი და სხვა.
2009 წელს გერმანიის წამყვანმა გაზეთმა "Süddeutsche Zeitung"-მა გამოუშვა ალბომი „საუკუნის მევიოლინეები", სადაც 20 გამოჩენილ მუსიკოსს შორის არის ლიანა ისაკაძეც. ლიანა ისაკაძე შეყვანილია XX საუკუნის 2000 გამოჩენილ მუსიკოსთა ენციკლოპედიაში (კემბრიჯი, 2002).
2001 წელს, თბილისის ფილარმონიის შენობის წინ ლიანა ისაკაძის საპატიო ვარსკვლავი გაიხსნა.
ლიანა ისაკაძე 1998 წელს პ.ი. ჩაიკოვსკის სახელობის საერთაშორისო კონკურსის ჟიურის თავმჯდომარე იყო.
(იხ.წყარო)
ლიანა ისაკაძე გარდაიცვალა 2024 წლის 5 ივლისს, 77 წლის ასაკში. დაკრძალულია მახათას მთის მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა პანთეონში.
1981 წელს საქართველოს სახელმწიფო კამერულმა ორკესტრმა ლიანა ისაკაძე მიიპატიჟა ორკესტრის მხატვრულ ხელმძღვანელად და შემდგომ, მთავარ დირიჟორად. ლიანა ისაკაძის დირიჟორობით ორკესტრი მსოფლიოს ერთ-ერთ წამყვან ანსამბლად იქცა.
ლიანა ისაკაძის გამოსვლა ფესტივალზე „მუსიკოსები ხუმრობენ". ჩანაწერი მომზადებულია 1985 წელს
1982 წლიდან ორკესტრი ლიანა ისაკაძის ხელმძღვანელობით კონცერტებით მოგზაურობდა ევროპაში, ამერიკაში, აზიასა და ავსტრალიაში.
2000 წელს ლიანა ისაკაძემ ჩაატარა უნიკალური საკონცერტო მომლოცველობა „პილიგრიმობა საქართველოდან ევროპის გავლით იერუსალიმში".
2009 წელს ლიანა ისაკაძემ ბერლინში დაარსა სამხრეთისა და აღმოსავლეთ ევროპის ახალგაზრდული კამერული ორკესტრი. ასევე ჩამოაყალიბა ანსამბლ-ორკესტრი „ფეისბუქის ვირტუოზები".
სულელულია ახსნის ყოველგვარი მცდელობა რისთვისაა ყოველივე ეს? ღმერთმა ბუნებას ჩააქსოვა არა ახსნა, არამედ სიყვარული!
***
ღმერთო, შენ თითქოს განმდგარი ხარ ადამიანთაგან. მაგრამ ყველაფერი შენზეა დამოკიდებული. შენ დიადი ხარ შენს განმარტოებაში, მაგრამ კიდევ უფრო დიადი - ადამიანთან სიახლოვით.
ის ადამიანი შეიძლება იწოდებოდეს ადამიანად, ვინც ზესამყაროს წარმომადგენელი რჩება სიცოცხლის ყველა გარემოებაში და მასში არ არის გამყოფი კედელი სულსა და თვალებს შორის.
მე ისეთ სიცოცხლეს ვეძებ, სადაც ყოვლის მიზეზი მხოლოდ სიყვარულია. მე აქ სულ მარტოდ ვარ, რადგან მხოლოდ ჩემი გრძნობები მიცავენ, ეს კი არ არის საკმარისი. შენს მხარეზეა აზრი და ენა, ჩემს მხარეზე კი გული.
ყველაზე მეტად ჩვენ ცრემლები გვეხმარებიან. როცა რაიმე გვაკლია, ცრემლები ყოველ წუთს მზად არიან შეავსონ ეს "რაიმე".
როგორი თავისუფლების მომტანია სიყვარულის გრძნობა. ნუ დაუმონებთ გონებას სიყვარულს!
***
რა მცირეს გათვითცნობიერება შეგვიძლია ამაქვეყნად. მასწავლებლის გარეშე ჩვენ სრულიად უსუსურნი ვართ. ღმერთმა არ ქნას და დავიჯეროთ ჩვენი გონების სრულყოფილება — სწორედ იმავე წუთს იფურჩქნება სიყალბე.
***
არსებობდე და იყო თავისუფალი - შეუთავსებელი ცნებებია. ამოირჩიე: ფრთებგაშლილი მისწრაფება - შემოქმედება, თუ მცოცავი მტვრით ამოვსებული პირი.
მეორე ადამიანის სიწმინდე შენი თავშესაფარია - ეძებე იგი და სიცოცხლით არ იქნები შეზღუდული.
***
ჩვენ მოწმენი ვართ იმისა, რომ იმარჯვებენ თავხედნი, თავკერძნი, თვითდაჯერებულნი. შეიცნობს რა ღმერთს, ადამიანი საკუთარი თავის მბრძანებელი ხდება.
სიკვდილი ჭეშმარიტებისა და თავისუფლების ელჩია, იგი ბოროტებას შლის და სატანას მირაჟად აქცევს. მხოლოდ სიკვდილი აფასებს ადამიანის ჭეშმარიტ მნიშვნელობას.
მუსიკა ხელოვნებათა ღერძია. ამიტომ ჭეშმარიტი შემფასებელი მუსიკას გრძნობს ხელოვნების ყოველ სახეში. სულიერება ხომ იდუმალების ხელოვნებაა და მასაც სმენა სჭირდება.
ჭეშმარიტ მუსიკოსს შეუძლია მოეხმაროს მსმენელს შეიცნოს მისი პიროვნების გამოუმჟღავნებელი ნაწილი. წარმოუდგინოს მას სიცოცხლის განცდათა მთელი გამა - აღმაფრთოვანებელი ბედნიერებიდან, დამთრგუნველ ტრაგედიამდე.
„ლიანას შემოქმედების განსაკუთრებული ხიბლი ისიც არის, რომ მასში დიდ ტკივილთან ერთად ორივე — აზეიმი და გამარჯვება. აქ არის მისი ნიჭის მრავალფეროვნება, სიუხვე და სილამაზე..."
"დროდადრო ბუნება წარმოშობს ხოლმე ინდივიდუალურ საოცრებებს, გამორჩეულ პიროვნებებს; ერთ-ერთი ასეთი საოცრებაა ლიანა ისაკაძე"
ლიანა ისაკაძის უღრმესი რელიგიური აზროვნებისა და ჭვრეტის ნაწარმოებია, რომელსაც თავისი მაღალი სულიერი პოეტიკითა და გულწრფელობით, ამ ჟანრის ნაწარმოებებს შორის ბადალი არა ჰყავს მსოფლიოში.
კლასიკური მუსიკა ლიანა ისაკაძესთან ერთად